Bestemming: Zuid-Limburg, 17-18 juni 2006
Organisatie: Leon & Jos
Deelnemers: Paul, Otto, Jan, Coen, Rene, Stef, Cor, Ton, Jos

Met 9 man vertrokken we naar Berg en Terblijt. Zeven vanaf De Schilp en 2 rechtstreeks van huis. Leon kon helaas zelf niet mee i.v.m. kaartjes voor Nederland-Ivoorkust, waar hij terplekke de overwinning en kwalificatie voor de 1/8 finales bijwoonde. Een weinig geldig excuus… Na een verlate start in stijl met de wedstrijdvoorbereiding van exhes 2, kwamen we toch ruim op tijd aan bij Hotel De Lange Akker. Het programma begon met koffie en verse vlaai op het zonnige terras. De vlaai liep weg van versheid. In da Randstad gebeurt dat meestal als –ie te lang staat, maar goed…

De eerste stop was grot-biken. Leon’s afwezigheid leverde 22 Euro biergeld op in ruil voor het op sleeptouw nemen van 4 Belgen. We waren in een goeie bui dus vooruit maar. Na enig ongeloof onder de deelnemers, dat we 40 zouden afdalen in een veredeld bushokje langs een provinciale weg, moest iedereen er toch echt aan geloven. Voor velen was de afdaling al uitdagend genoeg (het seizoen ligt tenslotte alweer enige tijd achter ons). Desondanks zocht iedereen onder deskundige leiding van Iris, onze gids, een fiets uit plus bijbehorende helm en haarnetje en waren we klaar voor vertrek.

Cor? Cor? Cor? Cor? Cor? Cor? Compleet! Zelden is een exhes-lid zo populair geweest als die dag onder de Limburgse ‘merrugul’-grond. Echter, er was ook enige tijd verwarring toen Cor, Cor, Cor en ‘bukken’ veel heel vaak in een zin werden gebruikt. Het bleek niet om geheim zuidelijk homo-genootschap te gaan, dat de grotten als haar thuisbasis had, maar een veiligheidsmaatregel, die noodzakelijk was om niet met een fosielafdruk in je voorhoofd te eindigen.

Na wat zinloze kwisvragen in het mergelmuseum en een demonstratie mergelhakken door Ton onder de bewonderende blikken van Iris (wij hadden eigenlijk alleen maar dorst), vonden we de weg naar buiten en was het tijd voor een verkwikkend bad in Thermae 2000.

Zo’n 2 uur, een paar bier, saunabezoeken en baantjes verder, verlieten we nog net op tijd het pand. Alhoewel Otto alleen op basis van zijn charme de Thermae-dame kon overtuigen van het feit dat hij niet hoefde bij te betalen. Rene had nog even aanspraak bij een Ram, die echter meer in kristallen en sterrebeelden geinteresseerd was dan 9 rozige exhessers.

Op naar het hotel om op te frissen, maar niet voordat we een paar bittergarnituren en biertjes genuttigd hadden. Dat kostte Stef wat moeite, aangezien zijn bier van keuze pas na het derde verzoek kon worden ingewilligd.

Eten en drinken in Valkenburg. We kozen voor de authentieke Limburgse keuken: een Mexicaans buffetrestaurant, waar we traditioneel lokaal bier hebben gedronken: Corona. Het eten was prima en werd zelfs door de grootste sceptici onder ons gewaardeerd. Het bier daarentegen verdampte echter sneller dan het werd geleverd.

Om de bonen, salsa en tortillas weg te spoelen verplaatste het feest zich naar diverse terrassen, met en zonder scherm. Je zou bijna denken dat Nederland een ingelaste wedstrijd speelde.

De ouderdom speelde sommige spelers parten, inclusief ondergetekende, en taxi’s zorgden voor een veilige aftocht van groep 1 rond een uurtje of half 1, terwijl de 2e groep zich rond half 3 in het hotel meldde. 5 over half 3 werd Greenpeace door de lokale autoriteiten gewaarschuwd, want het leek of de ontbossing van het gehele Limburgse landschap was begonnen. Overdag hadden sommigen nog hun zorg uitgesproken over de nogal luide klokken van de lokale kerk, maar dat bleek kinderspel bij de onmenselijke geluiden die uit kamer 14 kwamen.

Een heerlijk ontbijt luidde dag 2 in. Dat wil zeggen, voor de meesten van ons, want Stef, Cor en Ton hadden het onzalige idee om even de Cauberg op en af te fietsen. Cor heeft nog pogingen gedaan om Stef te ontlopen, maar dit is jammerlijk mislukt. De foto na afloop spreekt boekdelen. Maar heren: petje af!

Het eind kwam alweer in zicht en na de tot tranen geroerde medewerkers van het hotel achter ons te hebben gelaten, was de volgende stop wijngaard St. Mauritius. Ook nu weer schitterden we door een late aankomst, maar dit keer geheel buiten onze schuld. Wij vielen middenin de jaarlijkse processie om de patroonheilige te eren c.q. een aanleiding te hebben voor een goeie zuippartij. Gelukkig maakte onze gastheer, Marcel, ook deel uit van de processie en werd de vertraging eigenlijk wel op prijs gesteld. Marcel leidde ons naar zijn prachtige bio-dynamische wijngaard(tje), waar hij met passie vertelde over zijn bedrijf en de 4 ‘award-winning’ wijnen. Naast het feit dat we geleerd hebben over bio-dynamisch boeren, is ons ook duidelijk geworden dat Schin op Geul een slecht plek is voor donkere homo’s.

Eindelijk konden en mochten we proeven (Coen ‘stapte te snel in’ en werd diplomatiek gecorrigeerd). Uiteraard werden wat flessen ingeslagen voor thuis en eindigden we de trip zoals we hem begonnen: met koffie en vlaai. Niet omdat we dat wilden, maar omdat de lokale kroegeigenaar tijdens de kermis niets anders serveert. “Dat snapt u toch?” Na een culturele uitwisseling met een local en dankwoorden over en weer, ging iedereen huiswaarts. Op Stef na, die het niet kon laten en nog een bezoek ging brengen aan de Mergelstraat in Maastricht.

Ook dit jaar weer een mooie trip. Het beste bewijs daarvan is wel, dat Paul besloten heeft zich weer als actief lid aan te melden! Allemaal bedankt voor een gezellig weekend en nogmaals dank aan mede-organisator Leon.

Jos